بایگانی: ‘شعر’

دعا کنید…

پنجشنبه, ۲۴ فروردین, ۱۳۹۱

خوب اومدم با عجله فقط بگم دوستای گل و مهربون لطفا دعا کنید تا خدا یه نظری و پارتیی شامل حال ما کنه.
الان میرم شهرستان محل امتحان که شب رو اونجا بخوابم و فردا صبح هم ساعت ۸ امتحان شروع میشه…

تا شنبه شب نیستم، شرمنده دیگه چون الان وقت نیست کامنت‌های قبلی و بعدی رو اون موقع تایید خواهم کرد.

محض خالی نبودن پست و اینکه اومدنتون بی‌ثمر نبوده باشه یه شعر از «منزوی» میگذارم:

زاهد منما به زهد خود وجد و سرور
هان خدمت خلق کن مرو کور بگور
فرق من و تو به حشر چندان نبود
من غرق گناهم و تو سرمست غرور

زاهد من اگر اهل یقینم به تو چه
سرگشته میان کفر و دینم به تو چه
از بدو جهان تو آنچنانی چه به من
تا روز بقا من اینچنینم به تو چه

استاد ازل چو کرد ایجاد مرا
بنمود اسیر و لخت و بی زاد مرا
جز من غم ایام که میکرد قبول
این مادر گیتی ار نمی زاد مرا

ای خالق منان و ولی نعمت من
رحمی به سرشگ دیدهٔ حسرت من
چون نام تو هم غفور و هم قهار است
زان روست گهی گناه و گه طاعت من

از عمر که «منزوی» در اکراه است
بر مذهب و عزّ و جاه خود آگاه است
چون داند بر مرده پرستان جهان
شاعر که بمرد از اولیاءالله است

~منبع: ویکیپدیا فارسی

یلدا…

چهارشنبه, ۳۰ آذر, ۱۳۹۰

یلدا یعنی یک ثانیه بیشتر با هم بودن…
یلدا یعنی یک ثانیه با هم بیشتر بودن…
یلدا یعنی یک نفس عمیق دیگر همراه بودن…
یلدا یعنی بوسه‌ای، یک ثانیه طولانی‌تر…
یلدا یعنی هم آغوشیی یک ثانیه عمیق‌تر…
یلدا یعنی چکیدن قطره اشکی دیگر…
یلدا یعنی شانه‌ای که یک ثانیه بیشتر ماند…
یلدا یعنی گستاخانه خیره شدن، آن هم یک ثانیه بیشتر…!!!
یلدا یعنی یک ضربان قلب را بیشتر شمردن…
یلدا یعنی یک ثانیه بیشتر سوختن…!!!
.
.
.
.
.
و یلدا یعنی ۶۰ بار بیشتر با هم دوست داشتن را تکرار کنیم…
یلدا یعنی آن دقیقه اضافیی که با تو معنی می‌شود… و بی تو اگر تمام ثانیه‌های عمرم را نیز رنگ سیاه بزنم یلدا تکرار نخواهد شد…


عشق‌تان پاک… یلدای‌تان مبارک!

فال…

یکشنبه, ۲۷ آذر, ۱۳۹۰
بیا تا گل برافشانیم و می در ساغر اندازیم
بــیــا تــا گــل بــرافــشــانــیــم و مــی در ســاغــر انــدازیــم
فــلــک را ســقــف بــشــکــافــیـم و طـرحـی نـو درانـدازیـم
اگــر غــم لــشــکــر انــگــیــزد کــه خـون عـاشـقـان ریـزد
مـــن و ســاقــی بــه هــم تــازیــم و بــنــیــادش بــرانــدازیــم
شــــراب ارغــــوانــــی را گــــلـــاب انـــدر قـــدح ریـــزیـــم
نـــســـیـــم عـــطـــرگـــردان را شِکَر در مــجــمــر انــدازیــم
چو در دست است رودی خوش بزن مطرب سرودی خوش
کـه دسـت افـشـان غـزل خـوانـیـم و پـاکـوبـان سـر انـدازیم
صـــبـــا خـــاک وجـــود مـــا بـــدان عـــالــی جــنــاب انــداز
بـــود کـــان شـــاه خــوبــان را نــظــر بــر مــنــظــر انــدازیــم
یـــکــی از عــقــل مــی‌لــافــد یــکــی طــامــات مــی‌بــافــد
بـــیـــا کـــایـــن داوری‌هـــا را بـــه پـــیـــش داور انـــدازیــم
بــهــشــت عــدن اگــر خــواهــی بــیــا بــا مــا بــه مــیـخـانـه
کـــه از پـــای خـــمـــت روزی بــه حــوض کــوثــر انــدازیــم
ســـخــنــدانــیّ و خــوشــخــوانــی نــمــی‌ورزنــد در شــیــراز
بــیــا حــافــظ کــه تــا خــود را بــه مـلـکـی دیـگـر انـدازیـم