دوتا عکس هم ادامه مطلب گذاشتم(برای اندازه بزرگتر روی تصویر کلیک کنید).
توی عکس با اندازه اصلی میتونید آدمایی که اونور جمع شدند رو ببینید:
پ.ن.: کمپیداییم بخاطر اینه که حسابی سرم رو شلوغ کردم، علاوه بر اینکه سراغ امتحان زبان رفتم، جوگیر شدم و توی چندتا!!!!!! کلاس رایگان و آنلاین تو رشته موردنظرم شرکت کردم، و البته اینا فقط بخشی از کارهاییه که سر خودم آوردم!!
بعدا نوشت: آهان یادم اومد یکی دو سال پیش هم اینجوری این رود اومده بود که من شهر نبودم و ندیدم و آخرین باری که من دیدم رود بیاد مربوط به بیشتر از ۱۵ سال پیشه! گفتم این توضیح رو بدم تا بدونید دلیل خاص بودن این اتفاق برای من یا مردمی که اونجا جمع شده بودند چی بوده!
]]>
) دیگه گفتم اینجا معرفیش کنم، اول اجازه بدید چندتا از موسیقیا و آهنگایی که برا خودم خاصند رو معرفی کنم، البته تعداد زیاده ولی اینا دم دستتر بودند، چون قوانین سایتش اجازه نمیداد فقط لینک به سایت میدم:
اولی: «بچهها سلامت باشید شید شید…»
دومی: «بگ بگ بگ بگ: تیتراژ برنامه کودک»
سومی: «آهنگ مادر من» (با صدای مرحوم خسرو شکیبایی)
چهارمی: «تکیه کلام شخصیت «گلام» در گالیور» (من مـــیدونم…)
پنجمی: «تیتراژ عروسکیِ کار و اندیشه»
خوب اینم اسم سایت «صدای کودکی من» که میتونید اگر بعد از جستجو صدای خاطرهانگیز مورد نظرتون رو پیدا نکردید برید تو قسمت درخواستش و از اونجا درخواست بدید تا اگر کسی داشت یا پیداش کرد توی سایت آپلود کنه، در این رابطه یادمه یه موقع یه سایتی از یه محمد نامی که دانشجوی یکی از دانشگاه خارج از کشور بود، پیدا کردم که بیشتر از ۲۰۰تا از اینجور صداهای خاطرهانگیز رو جمع کرده بود، باید بگردم ببینم کجا ریختمشون، ولی خوب خوبی این سایت اینه از همه جا در دسترسه!
پ.ن.۱: در راه برنامهریزی در حال موفق شدنم!
پ.ن.۲: دوباره دو روز مونده به اردیبهشت شارژمون ته کشید برا همین نبودم و کامنتا رو دیشب بعد از اینکه ماه عوض شد و شارژ اردیبهشتماه اضافه شد، با تاخیر تایید کردم.
]]>
خُب اول بپردازم به اونور امتحان:
بنا به سوتی سال گذشته که بدون ساعت سرجلسه رفته بودم و موبایل رو هم که نمیشد روشن نگه داشت و باید تحویل میدادیم، در نتیجه خیلی بدجور شده بود این شد که امسال به فکر ساعت بودم و با خواهرزادهجان هم یه شب حرفش شد که بهم میگفت پس زودتر برو بگیر… گفتم اوهوم! اما نیم ساعت بعد در حال خوندن بودم که یکهو داداشم با ساعتی وارد شد و گفت:
+ ببین این خوبه!
بستم به دستم و گفتم:
- آره خوبه، چند؟
+ ۱۲ تومن
- اوکی خوبه!!
داداش داشت میرفت بیرون که داستان ساعت قدیمی رو براش تعریف کردم، گفتم:
- اون ساعت دیجیتالی جاپونی اصل (همون ژاپنی) که قبلنا داشتم رو زمان لیسانس سالهای ۸۱ یا ۸۲ قیمت کرده بودم حدودا ۱۴ تومن بود و همون موقع تو بازارای زاهدان یه سری ساعت چینی اومده بود کپی ساعت خودم از ۱۵۰۰ تا ۳۰۰۰ تومن میتونستی بخری…
حرفم رو ادامه دادم و بهش گفتم:
- ما به شوخی میگفتیم این ساعت سالی یه ثانیه اینور اونور میشه اونا که اینقدر ارزونن حتما هر روز چند دقیقه عقب میمونن!!
و باز ادامه دادم:
- حالا ببین کار ما به جایی رسیده که همون ساعتای تقلبی ۱۵۰۰ تومنی رو ۱۲۰۰۰ تومن میگیریم و میگیم خوب خریدیم!!
بعد از این مکالمه بنده شاد و شنگول شدم چون بعد از سالها ساعت نداشتن ساعتدار شده بودم و از طرفی مشکل روز امتحان هم بصورت خودکار حل شده بود و اینجا یاد یکی از قرارهای قدیمیم به خودم افتادم که چون دو ساعت آخریم سالهای سال کار کردند و میدونستم تا بعد از بیست سالگیم ساعتم کار خواهد کرد میگفتم ساعت بعدی رو ایشالله پدرزنجان خواهند خرید… که دیگه ما هی منتظر شدیم… هییییی منتظر شدیم……….. هیییییییییییییییییییییییییییی منتظر شدیم…………… دیدم خبری نشد و اینه که دیگه کلا بیخیال ساعت شدیم و الان هم که دیگه معلوم شد از اول قرار بوده کنکور دکترا سرخیر خرید ساعت برامون بشه!!! واقعا مملکته داریم؟!
دیگه بخوام از اونور امتحان براتون بگم باید بگم که من شبیه تیم ملی فوتباله کارام! تا دم گل توپ رو میرسونم و اونجا با گیج زدن بدموقع توپ رو به اوت میزنم!! مثلا تقریبا تا ۱۹م درسای اصلیتر خونده شدن و میشد یه عالمه درس تو روزای باقیمونده بخونم اما مگه میشد که بشه!!!
بالاخره اینجوریا بود که ما رفتیم سرجلسه و امتحان هم دادیم و یه سری دوستان قدیمی رو هم سرجلسه ملاقات کردیم، درباره امتحان بخوام بگم: خوب متاسفانه یا خوشبختانه امتحان رو نه خیلی افتضاح دادم و نه خیلی عالی برا همین اصلا نمیشه نتیجه رو پیشبینی کرد و منتظر روز فتخ خرمشهر هستم که معلوم بشه خوان اول رو فتح کردم یا نچ!
این از اونور حالا از اینور:
آخرای شب شنبه رسیدم خونه و بعدش خوابیدم که صبح باید برای ۶ ساعت کلاس فردا درس آماده میکردم صبح هم رفتم و حسابی خسته شدم و برگشتم و شبش هم که مهمونی رفتیم و فرداش هم ظهر رفتیم داییجان رو بدرقه کردیم به سمت مکه و بعدش هم برگشتیم و بعد از لحظاتی که به فکر جواب دادن کامنتا و نوشتن پست بودم فهمیدم ای دل غافل شارژ اینترنتمون تموم شده… دیگه امروز از بینـتـی، تـنـمون شروع به تیر کشیدن کرده بود، دیدم نمیشه انگار و این چند روز آخر ماه هم بالاخره کم نیست بخصوص ماهش ۳۱-روزی هم هست! این شد که امروز شارژ کردیم و دیگه این چند روز آخر ماه اینترنت برا تو رگ زدن داریم!!
یه قسمتی که از اینور نگفتم اینه که قبلا احتمالا گفته بودم سال ۹۱ میخوام تغییر کنم! این چند روز اولین کارها رو برای تغییر دارم شروع میکنم… بله دروافع برای اولین بار در عمر نه چندان طولانیم میخوام یه برنامه ریزی بلندمدت دقیق برای امسالم داشته باشم!
پ.ن.۱: درسته دیر به دیر آپ میکنم ولی یه چندتا آپ تو دست و بالم دارم که بزودی به انجام خواهند رسید!
پ.ن.۲: بخصوص اونایی که لینکدونی گودری دارند منتظر یک پست مخصوص برای اصلاح کردن و بهترکردن لینکدونیاشون باشند!
پ.ن.۳: تقریبا هر کسی به دستم کاری داشته یا تو هر پروژهای بودم گفتم میرم ۲۵م به بعد میام… برای همین یه عالمه کار رو سرم ریخته!
]]>
الان میرم شهرستان محل امتحان که شب رو اونجا بخوابم و فردا صبح هم ساعت ۸ امتحان شروع میشه…
تا شنبه شب نیستم، شرمنده دیگه چون الان وقت نیست کامنتهای قبلی و بعدی رو اون موقع تایید خواهم کرد.
محض خالی نبودن پست و اینکه اومدنتون بیثمر نبوده باشه یه شعر از «منزوی» میگذارم:
زاهد منما به زهد خود وجد و سرور
هان خدمت خلق کن مرو کور بگور
فرق من و تو به حشر چندان نبود
من غرق گناهم و تو سرمست غرور
زاهد من اگر اهل یقینم به تو چه
سرگشته میان کفر و دینم به تو چه
از بدو جهان تو آنچنانی چه به من
تا روز بقا من اینچنینم به تو چه
استاد ازل چو کرد ایجاد مرا
بنمود اسیر و لخت و بی زاد مرا
جز من غم ایام که میکرد قبول
این مادر گیتی ار نمی زاد مرا
ای خالق منان و ولی نعمت من
رحمی به سرشگ دیدهٔ حسرت من
چون نام تو هم غفور و هم قهار است
زان روست گهی گناه و گه طاعت من
از عمر که «منزوی» در اکراه است
بر مذهب و عزّ و جاه خود آگاه است
چون داند بر مرده پرستان جهان
شاعر که بمرد از اولیاءالله است
~منبع: ویکیپدیا فارسی
]]>بعدش بیشتر سعی کردم درس بخونم و خوب یکی از کتابا هست که در سطح ارشده، روزای اول که میخوندمش فکر میکردم قراره کل ۶۰۰ صفحه کتاب رو بخونم و بنظرم اومده بود سادهست، تا اینکه به صفحه ۸۰ رسیدم و دیدم کمکم سخت میشه، و دود از کله آدم بلند میشه!! وقتی اینجوری شد مجبور شدم برگردم و این ۸۰ صفحه رو مرور کنم و ازشون یادداشت بردارم، داشتم از همهی دنیا ناامید میشدم چون واضح بود این حجم کتاب رو نمیشه تو این مدت کم تموم کرد، اما به ذهنم رسید که درس به این سختی رو که نمیشه ۶۰۰ صفحه رو در طول یک ترم تدریس کنند و حتما سرفصلش کمتره دیگه با تماس گرفتن با دوستان و جستجوی اینترنتی معلوم شد حدودا ۳۰۰ تا ۳۵۰ صفحه از کتاب جزو منبع درس بحساب میاد که خبر خیلی خوبی بود! و ۳۰۰ صفحه ما رو جلو انداخت
دیگه یک دیدار نخبهگان با نماینده هم بود که بنده به عنوان یک نخبه کم حرف رفتم و عزیزان رو با سکوت آشنا کردم! دیدار خوبی بود از اون اتفاقاتی که نیفتاده بود و نور امیدی بود برامون ولی خوب این نماینده هم ترم اولشه!! ایشالله از ترم اولی در بیاد میفهمه کارکردن و توسعه و اینچیزا همشون چرند و پرندن!
پ.ن.۱: یه پ.ن میخواستم بنویسم ولی یادم نمیاد! یادم اومد تو بعدا نوشت گفتم!!
پ.ن.۲: چند وقت پیش بصورت اتفاقی این آهنگ رو دانلود کردم، دوسش دارم. آهنگ Dance Me To The End of Love از لونارد کوهن«لینک دانلود»
پ.ن.۳: خوب امروز هم که ۱۳ بدره، امیدوارم حسابی بهتون خوش بگذره و بجای ما هم بدرش کنید، من هنوز نمیدونم بدر خواهم کرد یا نه! چون اصلا پریدن این یه روز رو تو برنامهریزیام حساب نکرده بودم درنتیجه از این لحاظ خیلی عقب میفتم و از لحاظهای دیگهای هم اگر خانواده خواستن بدر بشن بد نیست منم باهاشون بدر بشم، نمیدونم چه خواهم کرد.
بعدا نوشت: خوب اون پ.ن.۱ یادم اومد تو عید دیدنی خونه خواهرم با شبکه نشنـllــــ جئوگر|فیک فـlرسی آشنا شدم، و خوب نمیدونمستم همچین شبکه ای هست! اگر مثل من به مستندای علمی و مستندای حیات وحش علاقه دارید و از وجود این شبکه هم خبر نداشتید حتما برید دنبالش که خیلی عالیه…
در ادامه مطلب یه عیدی موسیقایی در نظر گرفتم…
یه سری از آهنگها از خوانندگان قدیمی رو که مربوط به آمدن بهار هست رو گردآوردی کردم که میتونید دانلود کنید یا گوش کنید، روی اسم آهنگا کلیک کنید تا به صفحه دانلود هدایت شوید:
——————————————————
——————————————————
بهار، حضرت هایده
و همچنین،
مهمون بهار، هایده خدابیامرز (همینی که پخش میشه)
——————————————————
——————————————————
بهار اومد، عهدیه (اولاش غمگینه ولی از وسطاش استاد سوت بلبلی به نوازندگی مشغول میشه )
——————————————————
——————————————————
بهار آمد، ویگن خدابیامرز
——————————————————
——————————————————
آمد نو بهار، دلکش
——————————————————
——————————————————
گل اومد بهار اومد، پوران
——————————————————
——————————————————
و بالاخره،
دعای تحویل سال با صدای استاد شجریان
نام بازی: بازی وبلاگی پرواز با هزار تومنی !
داور: خداوند
کمک داور: وجدان خودتون
با یک هزار تومانی دو بال ساخته ام
و می خواهم با آنها تا خداوند پرواز کنم
کسی هست که در این پرواز یاریم کند ؟!
اسم بازی هست پرواز با هزار تومنی . این جمله رو که یادتون هست؟! با هزار تومن چی کار میشه کرد؟!
خیلی وقتا توی خیلی سایت ها این تبلیغ رو که مربوط به «موسسه خیریه محک» هست میبینیم اما شاید به دلایلی مختلفی مثل تنبلی در عضویت کوتاهی کردیم. این بازی یک تلنگر هست برای اون هایی که هنوز عضو نشدن که ضرف هفت روز آینده عضو بشن و اونایی که عضو هستن عیدی بچه های محک رو بدن .
ما حد اقل مبلغی رو برای بازی همون هزار تومن در نظر می گیریم اما اگر کسی بیشتر از هزار تومن هم هدیه کرد لطفا فقط بگه هزار تومن واریز کرده . نمی خوایم با افزایش مبلغ واریزی یکی از دوستان کار بقیه کم به نظر بیاد چون بزرگیه کار انسان ها رو فقط خدا تعیین میکنه و فقط اونه که می دونه کمک های ما به چه نیتی و در چه وضعیتی بوده .
اول تصمیم گرفتم از محک یه شناسه عضویت بگیرم و همه به اون حساب واریز کنیم یا اینکه هر کس شناسه عضویتش رو بفرسته برام . اما بعد شرمنده شدم از تصمیمم چون فقط خداونده که میتونه ارزش کار انسان ها رو مشخص کنه و از اون گذشته اینکه هر کس یه شناسه برای خودش داشته باشه بهتره تا همیشه بتونه لااقل ماهی یک بار با حداقل یه هزار تومنی تا خدا پرواز کنه .
داور رو خداوند قرار دادیم چون همیشه ناظر همه اعمال بنده ها هست و خودش میدونه کی در بازی شرکت کرده .
یک کار دیگه هم هست که شرکت کننده ها باید انجام بدن . باید به دوستاشون اطلاع بدن . که هر چه اشخاصی که با اطلاع شما وارد این زنجیره مهرورزی شدن بیشتر باشه امتیاز شما بیشتر میشه .
یادتون نره این یه مسابقه نیست یه بازیه که داورش خداوند و باید مطمئن باشید داور عادلیه و حتما پاداش این مهرورزیتونو میده .
شرایط بازی به اختصار:
من برای سهولت شما لینک مستقیم درخواست عضویت رو در محک براتون گذاشتم ولی ثبت نام از طریق شماره تلفنش خیلی راحتتره که شمارش رو در همین صفحه ای که گذاشتم می بینید، تلفن مستقیم با درخواست عضویت محک: ۰۲۱-۲۳۵۴۰ ( لینک مستقیم عضویت در محک )
(یعنی تا ساعت ۱۲ شب یکشنبه ۲۸ اسفندماه، البته این تاریخ اتمام بازی وبلاگیه وگرنه هیچ وقت برای کمک دیر نیست
)یادتون نره این دوستای کوچولو منتظرن تا شما بازی رو شروع کنید ….
نکته: هر کس در بازی عضو شد به «من» اطلاع بده که یه آماری داشته باشیم
آمار پرواز کنندگان تا این لحظه!
در همین رابطه ایدهای در این «پست» خانم نازنین آورده شده است که جالبه.
]]>نمیدونم چه بلای سرمون اومده! چی شده، یعنی فکر کنم میریم با ذرهبین رسم و رسومات و آیینهای قشنگمون رو پیدا میکنیم و یا کلا منحلشون میکنیم و یا اینجوری به گندش میکشیم! اون از عروسی گرفتنای مسخرمون این هم از مراسم جشن و شادیی سال نو که شده سلاخی* پیش از سال نو! شاید بهتر باشه یه گروهی جمع بشیم و آیینهای بکر و دستنخورده رو پیدا کنیم و برای بهترین ایدهای که میشه این رسم و آیین رو به گند کشید هم هدیه تعیین کنیم تا سرعت سقوط فرهنگیمون مبادا کم بشه و حداقل تو یه چیزی شتابمون مثبت باشه.(البته قدر مطلق شتاب!)
البته قبول دارم، راه شادی کردن رو بر مردم بستن، راهی و جایی برای تخلیه انرژی ندارن و هزار و یک عقده و مشکل تو جامعه به آدما تزریق شده که نتیجش میشه این… ولی در مقابل نقش پررنگ جامعه و حکومت نباید خودمون و چشم و همچشمیهامون و سطحینگری هامون رو نادیده بگیریم، همین دو مثالی که از رسم و رسومات زدم، اگر تو چهارشنبهسوری نقش و روش برخورد اشتباه دولت پررنگه ولی تو جشن عروسی که از یک رسم قشنگ و ساده و شاد تبدیل به یک مراسم شادی مصنوعی شده (منو نکشید میدونم مخالف زیاد دارم
من کلی میگم قبول دارم خیلیاش اینجوری نیستن ولی خیلیاش هم هستند و باور کنید اگر مصنوعی نبودند آمار طلاقمون این نبود) بنظرم کاملا نقش ما مردم پررنگه و هرسال هم داریم دنده عقب تخته گاز به پس میریم!البته به این هم فکر کردم که شاید اینا مختص کشور ما نیست! شاید تو جهان سقوط اخلاقیات شده هنجار ناهنجار هزاره آهن و فولاد… و فقط ما چون قراره مدرن و باکلاس باشیم مثل اونا شدیم یا داریم میشیم…
به قول داریوش: آی شقایق ما جماعت دردمون از خودمونه!
*سلاخی: به دو چشمی که باید کاملا تخلیه شوند و صاحبش مادری است که سه تا بچهاش را یکجا از دست داده اطلاق میشود، و به اینکه چطور باید در سوگ عزیزانش گریه کند، سلاخی با اعمال شاقه گویند. (این معنی هیچ ربطی به لغتنامهها ندارد، کاملا از دنیای واقعی استخراج شده، یک سال پیش شب چهارشنبهسوری!)
پ.ن.۱: وقتی در سن ازدواج باشید توانایی دارید که از چهارشنبهسوری هم موضوع عروسی بیرون بکشید
پ.ن.۲: شاید بنظر برسه کلا با شادی و خوشی مشکل دارم، ولی اصلا بحث این چیزا نیست، بحث روش کاره، همون قضیه معروف که آیا هدف وسیله رو توجیه میکنه، بحث در عوض کردن روش شادی کردنه در اینکه کاری کنیم میانگین شادی جمعی بالا بره اونم با اختلاف واریانس کم نه اینکه شادیمون از ترسیدن دیگران، از ضعف دیگران، از کم آوردن دیگران و از خیلی چیزای اینجوری باشه! ( شاید ۴ واحد آمار پاس کنیم بی تاثیر نباشه 
)
پ.ن.۳: یه مشکل اساسی ما مردمان اینه که خودمون رو جزو مردم نمیبینیم، و همیشه از حرف مردم و کار مردم حرف میزنیم!
ظریف نوشت: قویترین پاککن جهان را خدا با پلیمر زمان ساخت!
]]>اگر بخوام خلاصه بگم، روش کار به این شکله:
ریشه یک گیاه با نام «چوبک» که البته ما بهش میگیم «بیخ» رو توی آب چندبار میجوشونن و به این صورت آبی به دست میاد که بهش «آب بیخ» میگیم (سالهاست ندیدم ولی تقریبا به رنگ دلستره!)، میشه این آب رو تو ظرفی نگهداری کرد و هر وقت لازم بود ازش برای «کف زدن» استفاده کنیم، مقدار کمی از «آب بیخ» رو بعلاوه کمی آب (در حد یک فنجون آب بیخ و یک یا دو لیوان آب) توی یه کاسه بزرگ سفالی میریزن و بعد این آب رو بوسیله «دسته کفزنی» (تعدادی تَرکِه درخت گز یا انار رو به هم میبندند) میزنند تا کف کنه و این عمل «کفزنی» رو به مقدار زیاد انجام میدن تا کف حاصله به حد کافی سفت بشه.
شکر هم اضافه میکنند و برای تزیین و خوشمزهتر شدن از مغز بادوم یا پسته یا گردو هم استفاده میکنند. ( یه محک سفتی مناسب اینه که یه قاشق رو اگر عمودی در کف فرو کنید باید همونجور عمودی بمونه!! البته رسیدن به این حد سفتی هم مهارت لازم داره و هم همکاری چند نفر کفزن و هم خستگیناپذیری این عزیزان! که البته چون این موارد معمولا با هم جمع نمیشن، درنتیجه همزن برقی جایگزینی راحتطلبانه برای این روش طاقتفرساست!)
پ.ن.۱: کفزدن یه تصویر خیلی نوستالژیک و قدیمی رو به یادم میاره، اون سالهای دووور توی یکی از اتاقای خونه میز پینگ-پونگی بود و داداشای بزرگم و دوستاشون اونجا هم بازی میکردن و هم کفزدن رو به راه میانداختن باحال بود، از همون موقعها فکر کنم دیگه کف زدن با کاسه سفالی و دسته گز رو ندیدم!
پ.ن.۲: آهان یه تصویر دیگه هم از تَرکِه گز و دوران دبستان یادم میاد!! یکی از شلاقهای بدجور و دردناک همین تَرکِه گز بود، و جالب بود معلم میگفت و بعضی از بچههای خودشیرین از این تَرکِهها درست میکردند و میآوردن براش!! البته من دردش رو دیدم ولی خوشبختانه نچشیدم!
]]>بعد اینا فکر کنم معمولا داداشم بهشون تخمه آفتابگردون میده، البته فعلا که چند روز هست که درگیره، فکر کنم مامانم به آب و دون یا همون تخمهشون رسیدگی میکنه، حالا اینا دیگه به شعاع چند متر پوست تخمههاشون پخشه رو زمین! البته رو میز گذاشتیم قفسشون رو یه کم شعاع کثیفکاریشون کمتر شده.
به نظر من دم بلندشون و طوق قرمز دور گردن طوطی مذکر خیلی خوشگلشون کرده، رنگشون هم قشنگه!
این طوطیا به ما عادت ندارن و اصلا نمیشه نزدیکشون شد، میترسن و بال بال میزنن، و عکسهایی که گذاشتم دیگه نزدیکترین فاصلهای بود که تونستم نزدیکشون برم، و البته چون نمیدونستم فلاش زدن چه حکمی داره! درنتیجه بدون فلاش عکس گرفتم.
عکسها ادامه پست…
رو عکسا کلیک کنید نسخه بزرگترش نمایش داده میشه.
.
.
اینم یه عکس بیربط از ظرف یه بار مصرف «کف»، این زمستون کلا بجز فکر کنم همون شب یلدا از «کف» یادمون رفته بود تا اینکه چند شب پیش خواهرجان و دامادجان که اومدن از این ظرفا آوردن و ما هم یه کمی نوشجان کردیم!
پ.ن.۱: کلا اینترنت رو جیره بندی کردم واسه خودم لپ تاپ رو گذاشتم بدبخت استراحت کنه!
پ.ن.۲: اگر گفتین خواننده ترانه وبم کیه؟
بعدا نوشت: یادم اومد که بگم این قطره چکوندن تو چشم یه جورایی مثل فحش میمونه، فراریییییییییییم از این کار!